Veerkrachtig, weerbaar en stevig

20240213_140319

Iemand sprak me aan,
‘Ik heb heel graag je Blogs gelezen! En ben benieuwd naar de laatste maand van jullie reis.’
Dat gaf me het duwtje in de rug om op de bots nog eens in de pen te kruipen.

Het is niet omdat we terug zijn dat we niet meer kunnen vertellen over wat het mooie Ecuador ons bracht…

Na Puntalabarca aan de kust, trokken we de jungle in.
Naar een gelijkaardig familieproject in een totaal ander klimaat.
Sacha Yacu, een prachtige plek en een rescue centre voor dieren, in de regio van Puyo, diep in het regenwoud. Het uitzicht negen bergflanken ver amazonewoud. Gigantisch indrukwekkende natuur, oneindig groen in alle richtingen.

We woonden er in een houten huis met golfplaten dak. We deden er ook aan co-living, beurtelings koken, internationaal samenwerken voor de zorg van de dieren. In het Engels, Spaans, Frans en Duits overleggen met mensen dat je niet kent, zorgen voor dieren die je nog nooit van zo dichtbij gezien hebt…

De regenbuien waren er denderend indrukwekkend! Gigantisch luid, gigantisch veel water. We sliepen elk in een eenpersoonsbed onder ons muskietennet. Op een nacht tijdens een regenbui zat Minne met de handen op de oren te roepen naar ons. We sliepen in dezelfde kamer maar hoorden haar niet omdat de regen nog veel luider was. En wie Minne kent, ze kan heeeeel luid roepen. ; )
Prachtig hoe het bos al dit water kan opvangen.

Joan leerde er vissen om de Ocelot, een grote boskat, te voederen en die was zo verrassend snel dat Minne en Joan er een krab van kregen voor we het wisten. Gelukkig heel oppervlakkig, maar we waren toch geschrokken dat zijn poten veel langer waren dan we dachten.

Een prachtige unieke ervaring. Beseffen dat je zo kwetsbaar midden in het bos bent en je in vertrouwen over geeft aan de natuur.

Onze kinderen? Hoe ze reageerden? Niet echt zo onder de indruk, veerkrachtig weerbaar stevig. Mona en Joan gingen alleen de bossen in tot bij de papegaaien, tot bij de apen… Ze durfden zelfstandig in de kooien van de dieren gaan werken. Ze hadden het vertrouwen dat we elkaar kunnen roepen als dat nodig is. Of dat ze elkaar kunnen helpen mocht er iets gebeuren. Ze hebben een groot vertrouwen in hun lichaam. Want het is wel een feit, de kleinste ongelukjes of kwetsuren zijn in de jungle een veel groter probleem dan thuis…

Dat doet me op de dag van vandaag denken aan onze werking en de waarde van de kinderkampen bij Even Iets Anders.
Onze tuin en de omgeving is ook groot en open. De meeste activiteiten gaan buiten door in regen, sneeuw en zon. Voor jonge kinderen best indrukwekkend. Als ze naar toilet moeten kunnen ze tien minuten heen en weer onderweg zijn van de ‘kringplek’ tot het toilet. Ze gaan vaak alleen of samen met vriendjes. De begeleiding is aanwezig maar niet steeds binnen het gezichtsveld. De kinderen groeien in vertrouwen dat ze zelfstandig veel kunnen, samen nog meer en op de volwassenen terugvallen als nodig.

Ik zie het als hen de ruimte van het leven laten verkennen. Zij ervaren dat ze dit kunnen en wennen aan ruimte en afstand. Ze kunnen uit ervaring durf en stevigheid opbouwen. De moed die je denkt nodig te hebben voor een uitdaging, is de moed die je nadien krijgt. Zo zie ik bij onze kinderen dat ze heel stevig in hun schoenen staan. Het zal niet alleen dát zijn maar het zal er zeker aan bijgedragen hebben.

Wij bieden deze natuurervaring ook aan voor jouw kinderen, als je wil.
Op een eerder kookkamp beleefden we eens een gelijkaardig avontuur. Op een heel druilerige dag, regende het pijpenstelen in de namiddag. We schuilden met de groep onder het afdak achter in de tuin. We konden elkaar niet verstaan door het lawaai van de regen op het golfplaten dak maar we konden wel heel avontuurlijk proeven van onze zelfgebakken wortelwafeltjes. Ik herinner me nog hoe trots ik me voelde dat we deze eenvoudige belangrijke ervaring aan de kinderen konden meegeven.


Dus duimen we nu voor regen in de tweede week van de vakantie?


Gratis Even Wennen kan ook nog. Avontuur in stapjes verdelen en positieve ervaringen opbouwen. Ik heb vele kinderen die eerst enkel hier op kamp kunnen, durven of willen komen en na enkele positieve ervaringen ook naar andere plaatsen gaan genieten van activiteiten.


Kom kennis maken op zaterdagvoormiddag 6 april.

Enthousiast liefs,

Sofie

Sacha Yaku

Sofie